Doorgaan naar hoofdcontent

De interne scheidsrechter

Kijk, iedereen is dus tegenwoordig verslaafd aan het spelletje Wordfeud. Ik ook natuurlijk, maar daarnaast ben ik al jarenlang verslaafd aan een ander woordspelletje, dat ik zelf heb bedacht. Het wordt gespeeld tijdens het autorijden, of gewoon op straat, met de kentekenplaten van auto's.

Men neme: een nummerbord. Men late de cijfers links liggen en concentrere zich op de letters. Dat zijn er over het algemeen 4. (Hoewel de nieuwste auto's nummerborden hebben met 3 letters; een beetje jammer voor het spel, maar niet funest.)

Doel van het spel: maak van de letters één woord, door alleen klinkers toe te voegen en zonder de letters van plaats te veranderen.

Bijvoorbeeld:

TR-LG-51 kan worden: TRiLoGie

De puntentelling: elke toegevoegde klinker levert 1 punt op.
Trilogie is aldus 4 punten waard.

Het is mogelijk om medeklinkers te kopen, maar dat is duur: een medeklinker kost 3 punten. En het is voor mij persoonlijk mijn eer altijd wat te na, zo'n medeklinker kopen. Een beetje een zwaktebod. Bovendien is het ook veelal niet lucratief: Van RP-PT-37 zou bijvoorbeeld DRoPPoT gemaakt kunnen worden, dat levert aan de ene kant 2 punten op, maar het kopen van de D kost 3 punten, dat heeft dus geen zin. In bepaalde gevallen kan het echter toch verstandig zijn: RD-SR-59 kan bijvoorbeeld RoDeoSTieR worden; hier loont het kopen van de T wel, namelijk 5-3 = 2.

Harde punten zijn bij dit spel overigens niet het belangrijkste. Een leuk woord krijgt schoonheidspunten, en die zijn over het gemeen meer waard.

De regels zijn verder niet streng: een woord hoeft niet in de Van Dale te staan, als iedereen zich er iets bij kan voorstellen dan is het goed. (Als ik het spelletje alleen speel - meestal eigenlijk - dan spreek ik mijn interne scheidsrechter aan; als ik het enigszins kan verantwoorden, dan is het een woord. )

Voorbeelden:

TT-FL-77 eeTTaFeL (4 punten)
RT-HR-24 (De auto van mijn moeder) RoTHoeR. Dat is niet zo'n aardig woord, en ik bedoel er ook zeker niet mijn moeder mee, maar het kwalificeert wel, voor 3 punten.
NZ-DF-64 NaZiDuiF (4 punten)
SB-TL-89 SuBTieL (3 punten)
TS-JS-32 TaSJeS (2 punten)
LF-XN-71 (onze vorige auto) oLieFaXeN (4 punten). (Oliefaxen, u weet wel, die naar Koeweit worden gestuurd, met oliebestellingen.)
YG-BR-40 YoGaBoeR. (Of YoGiBeaR.)
SX-HK-76 SeXHoeK
02-PLD-3 PLeiDooi

Probeert u het maar eens.
Het is leuk hoor.
En u komt er nooit meer vanaf.


Oja, waar ik hier eigenlijk voor kwam.
Maakt u kennis met onze vandaag aangeschafte auto*: ons SLeTJe** 86!


*It's a Wolwo!
** Sletje levert 2 punten op. Aslaatje en silootje zouden 4 punten waard zijn, maar die zijn duidelijk minder leuk. U begint het al te begrijpen hè?

Reacties

de Brassers zei…
Wat leuk, ik doe dat ook altijd. In Duitsland rijden de auto's gewoon met woorden kant en klaar(dat is dan natuurlijk niet zo leuk).Ik geef mezelf alleen geen punten maar doe het voor de lol.
NOVY zei…
@de Brassers: Haha, ik geef mezelf ook geen punten hoor. Maar dat het zou kunnen, hè. ;)
Cisca zei…
Haha. Leuk spelletje!
En een Volvo, dat vind ik nu echt zo'n gave auto.
NOVY zei…
@Cisca: kan het ook met Amerikaanse nummerborden?
Terrebel zei…
En 'Oslootje'...zou dat mogen? Misschien wat wreed...'een Oslootje doen' maar wèl vier punten waard...Leuk spel!
Vita zei…
SLTJ69 was nog beter geweest. Maar dan had je in een blauwe Renault Kangoo gereden.

D. (Doei. trois points.)
Sylvia zei…
Ja, ik ben gek zeg. Ik ga dus mooi niet meedoen met jouw spelletje. Ik ben altijd al intern zo druk, dit kan ik er niet bijhebben hoor ;)

Gave auto. Wij hebben er ook zo eentje!
Trudy zei…
He, dat kon de voorkant van onze auto zijn... een zwarte 240 uit 1983... Maar wat voor nummerbord ie heeft? Geen idee......
Ga s kijken of ik het ook kan. ALleen zijn alle mensen nu met de auto naar hun werk. Is dit er ook zo één (volvo) met zo'n opklapbankje in de achterbak?
sanneke zei…
Heel wat uren op de snelweg ben ik zoet geweest met dit spel (zonder punten dan), maar nooit, nee nooit, ben ik een SLeTJe tegen gekomen. Dat jij die dan net weer in je bezit moet hebben, ik zou er bijna jaloers van worden. Zelf moet ik 't doen met een JaKHalS, hier voor had ik sPiNViS, op 45 toeren nog wel.
Saralien zei…
Kreun... nu manlief een paar dagen weg is dacht ik er eindelijk even vanaf te zijn van het nummerbordenspel...
Saralien zei…
Haha, Terrebel...
DharSon zei…
Hihihi ik doe dat ook altijd alleen zonder punten....
Susy zei…
Ik ben het al ontgroeid...kuch...
Maar eh...
Gód! Ben ik opeens ons nummerbord vergeten.
Eh eh eh...HD-VT?
Ohnee! JD-VT.
Nou?
Nou?

En jodevet is te makkelijk.

Ja Doei Vaat.
Jee! Die Vet!
Judovoet. (zoals een tennisarm)

Goed.
NOVY zei…
@Susy: Judovoet. Prima.
yvette zei…
hahaha! Ik doe dat ook altijd, maar ik maak juist zinnetjes, van die 4 letters, en er is geen puntentelling. Zo reed ik eerst in de Geen Haar Kale Rat (GH-76-KR), maar tegenwoordig hebben we de Fuck Die PiekHaartjes (34-FD-PH). Oké, minder spelelement, maar bij ons altijd goed voor mooie zinnen in de auto, waar we vaak hard om kunnen lachen! Zeker ook het proberen waard!
Irène zei…
Hier doen we ook de zinnetjesvariant. :-) En dan het liefst met zo obsceen mogelijke woorden.
Niet Zo Hard Neuken 60
Goed Ja Veel Beffen 57
Dat werk. Heel volwassen.
Sorry hè, als je nu gevonden wordt door p.ornobots.
Veel mooie kilometers met jullie SLeTJe. Volvo's are good! Oh ja, ik noem onze Volvo steevast de Vulva.
Susy zei…
Hahaha om Irene!
Goed Ja Veel Beffen.

Hahahaha!

Hè.
Bah.
Vulgair gedoe.
Nicoleke zei…
Hahahaha!
Erg leuk.
Ik doe nooit van dat soort spelletjes. Ben er gewoon niet zo sterk in.

Heb ook even in mijn autopapieren moeten kijken wat mijn kenteken is.

Iets met TJ BV in elk geval.

Nou.
Laat je gaan.
Irène zei…
Mijn S. wil graag bevestigd zijn dat het een Volvo 240 is. "Het cult model!" kweelde hij enthousiast.
Irène zei…
En zijn moet zien zijn, natuurlijk.
NOVY zei…
@Irene: nee, het is een 940.

Populaire posts van deze blog

Nog 33 dagen tot Hawaii/Hawaï

Ik vrees dat ik u de komende maand dood ga gooien met geleuter over Hawaii. Nog even en u denkt: mens, ben je nou nog niet weg? Het spijt me. Maar aangezien ik ter plaatse nogal verstoken zal zijn van wifi, heeft u straks lekker drie weken rust. (Ik weet het trouwens wel, hoor. Dat in het Nederlands Hawaii eigenlijk zo moet worden geschreven: Hawaï. Niet met dubbel i, maar met één i, met stipjes. Vind ik ook eigenlijk mooier. Maar om een wat duistere reden heb ik op een bepaald moment gekozen voor de Amerikaanse schrijfwijze en nu hou ik daar maar zo'n beetje aan vast. Als u het erg vervelend vindt, dan mag u best  telkens als u Hawaii leest, dit in gedachten vervangen door Hawaï.) Maar wat ik dus wou zeggen: op de gangbare wereldkaart lijkt Hawaii al best heel spannend en ver weg enzo, maar gisteren stuitte ik op een wereldkaart waarbij de globe op een andere manier is losgeknipt, oftewel de zogenaamde Pacific-centered wereldkaart: Oeh. Das écht wel midden in de zee....

Het leven is een gedoetje and then you die

Ik denk de laatste tijd aan niemand zoveel als aan wijlen onze Dichter des Vaderlands  René Gude . Dat komt omdat ik het leven momenteel weer eens nógal een gedoetje vind. Ik heb het woord overigens niet van René Gude geleerd, ik gebruik het al heel lang, maar tegenwoordig moet ik daarbij dus altijd aan hem denken; hij heeft het woord bestaansrecht en verdieping gegeven. Het zou bijna tragisch kunnen zijn, als het niet zo fantastisch was! Ik bedoel: dat een filosoof, iemand de een groot deel van zijn leven heeft gewijd aan het bestuderen van de grote vragen des levens, uiteindelijk herinnerd gaat worden als de filosoof die zei dat 'het leven een gedoetje is'. Geniaal. Want dat is het namelijk gewoon! Uitgekleed en ontdaan van alle ‘bedoeling’ en opsmuk is het leven niet meer dan een gedoetje. Je zou zelfs rustig kunnen zeggen: een gedoe. Maar dat doen we niet, als we beschaafde mensen zijn, we zeggen: gedoetje. Niet om het te bagatellisere...

Stuk

Ik blogde voor het laatst op 17 juni : de dag voor ik 45 werd. Nog een dag eerder was mijn leven ingestort, maar ik was nog in de ontkenning. Dus ik schreef maar gewoon een stukje, over de publieke waan van de dag. Het was de laatste stuiptrekking, voorlopig. Want mijn leven was ingestort, en al snel was daar geen ontkennen meer aan. Mijn man, mijn echtgenoot, de vader van mijn kinderen, was vertrokken. Weggegaan en niet teruggekomen. (Het verwarrende was dat hij intussen op zijn beurt beweerde dat ik hem het huis uit had gezet. Wat me geen goed teken leek; als je het daarover al niet eens bent, dan kon het nog wel eens een zware dobber worden.) Nou moet ik toegeven dat ik inderdaad de woorden ‘ik wil je niet meer zien’ had uitgesproken, maar dat leek me eerlijk gezegd geen reden waarom hij de volgende dag niet op de stoep had kunnen staan met een bos rozen en excuses. (De woorden ‘ik wil je niet meer zien,’ zegt men doorgaans niet zomaar, immers.) M...