Ja en toen waren we dus weer thuis.
Al een tijdje hoor.
Al drie dagen.
Drie hele dagen waarin ik mijn blog niet heb aangeraakt.
Want weet u?
Ik weet het even niet zo goed.
Probeerde ik de eerste week van de vakantie nog krampachtig alle leuke, lollige en logwaardige (de drie ellen van het bloggen, u kent ze wel) dingen te onthouden - zoals daar bijvoorbeeld was het hilarische verhaal over het helikoptermeisje – de tweede en derde week was ik voornamelijk bezig mezelf af te vragen wat ik nou eigenlijk aan het doen was met mijn leven.
Pff, al dat geblog. Waartoe, waarheen, waarvoor?
En hoeveel tijd daar wel niet in gaat zitten!
Waarom doe ik niet iets wezenlijks?
Waarom schrijf ik niet een boek?
Vooropgesteld natuurlijk dat ik helemaal niet weet of ik dat wel kan, een boek schrijven; een heel boek, met een begin en een eind en een spanningsboog, met letters en zinnen en samenhang daartussen, een boek met een verhaal dat de lezer meesleept en doet lachen en laat huilen....Nee, geen idee of ik dat kan. Soms denk ik eventjes van wel. En daarna geloof ik er alweer niks van. Maar hoe dan ook, ik zou het op zijn minst kunnen probéren.
Al een tijdje hoor.
Al drie dagen.
Drie hele dagen waarin ik mijn blog niet heb aangeraakt.
Want weet u?
Ik weet het even niet zo goed.
Probeerde ik de eerste week van de vakantie nog krampachtig alle leuke, lollige en logwaardige (de drie ellen van het bloggen, u kent ze wel) dingen te onthouden - zoals daar bijvoorbeeld was het hilarische verhaal over het helikoptermeisje – de tweede en derde week was ik voornamelijk bezig mezelf af te vragen wat ik nou eigenlijk aan het doen was met mijn leven.
Pff, al dat geblog. Waartoe, waarheen, waarvoor?
En hoeveel tijd daar wel niet in gaat zitten!
Waarom doe ik niet iets wezenlijks?
Waarom schrijf ik niet een boek?
Vooropgesteld natuurlijk dat ik helemaal niet weet of ik dat wel kan, een boek schrijven; een heel boek, met een begin en een eind en een spanningsboog, met letters en zinnen en samenhang daartussen, een boek met een verhaal dat de lezer meesleept en doet lachen en laat huilen....Nee, geen idee of ik dat kan. Soms denk ik eventjes van wel. En daarna geloof ik er alweer niks van. Maar hoe dan ook, ik zou het op zijn minst kunnen probéren.
Toch?
Nja.
Tsja.
Ik kocht vandaag trouwens een jurkje. En een broek, een vest en nog een jurkje.
Het geld was op, maar ik heb gewoon even het schuldenplafond verhoogd. Das heel hip, tegenwoordig.
Nja.
Tsja.
Ik kocht vandaag trouwens een jurkje. En een broek, een vest en nog een jurkje.
Het geld was op, maar ik heb gewoon even het schuldenplafond verhoogd. Das heel hip, tegenwoordig.
Ach vooruit, nu ik toch hier ben, laat ik even wat foto’s zien.
Reacties
Uiteindelijk bleef slechts een soort verzamelblogje over, maar ik vond het ook wel apart om te merken bij mezelf.
Ga nog maar even door met bloggen, al is het alleen maar voor mij.
Da's ook heel hip tegenwoordig in logland.
De leuke logjes zijn tanende.
Lijkt me voor jou genoeg reden om af en toe een woordje neer te krabbelen.
En dat boek.
Ik hoor dat ook wel eens: Schrijf eens een boek.
Jaja, maar daar moet je over nadenken hè. Ik bedoel, van tevoren. Van tevoren bedenken wat je wilt schrijven; een ver-haal-lijn.
Dan zeg ik altijd. Ik ben een korte afstandsschrijver, lange afstanden kan ik niet.
Maar ik ben er gewoon te lui en te onwetend voor.
Foto's zijn heerlijk.
Had jij zón?!
Nah.
Begin dan toch maar aan dat boek, naast alle andere verplichtingen.
Je kunt er nog heel lang over nadenken, maar daar ga je alleen maar erger van twijfelen. En je hebt het er al zo lang over! Niet bang zijn, springen!
Dat herken ik. Dat deed ik ook. Ik wijt het aan de vakantie
(en ontken gewoon keihard dat het misschien ook een mini-midlifecrisis zou kunnen zijn).
Wij hebben maar eens een ander land bezocht,jullie en de camping kwamen wel vaak ter sprake...
De foto's zien er leuk uit, is de foto in het kasteel nog gelukt?