Doorgaan naar hoofdcontent

Two down, one to go



Het schooljaar loop ten einde: Schoolfeesttijd.
Gisteren was de dag van het feest van de onderbouw, de locatie van Merlijn. Met als thema: De Kleuren van de Regenboog. Een feest met een meest briljante openingsact, mag ik wel zeggen, waarbij de ouderraad een levende regenboog opvoerde, met gastrollen voor de regen en de zon.
Ik speelde groen.
Een glansrol.
Man, man, wat een inleving.
Vandaag zag ik op Facebook toevallig een filmpje van het feest. Een filmpje met in de hoofdrol een of andere dolle tweeling*, maar doorsneden met shots van bovengenoemde openingsact. Helaas kunt u alleen zien hoe onsterfelijk belachelijk ik me heb gemaakt, als u een vriend van me bent op Facebook.

Vanmiddag vond het feest van de bovenbouw plaats. Met als thema: Ik hou van Holland. Een thema waar ik eerlijk gezegd niet meteen warm voor liep. Want: Ik hou van Holland? Ik hou van Holland? Ik hou momenteel helemaal niet zo van Holland!
Al snel was in mijn hoofd het plan ontstaan om een oranje boerka te laten fabrieken door oma. Onder het mom van: Ik hou best van Holland, maar dan wel als mensen met hoofddoeken óók welkom zijn. Enzo. Ik vond het zelf eerlijk gezegd briljant.
Uiteindelijk werd het overigens geen echte boerka, maar een gewone hoofddoek, om Bo ook nog wat bewegingsvrijheid te gunnen. Want dat was ook weer zielig, hè, dat zo'n kind met geen enkel Oud-Hollandsch spelletje mee zou kunnen doen omdat mama zo nodig een statement moet maken.

De prijs voor het beste kostuum ging helaas naar iemand in een koeienpak.
Nja. Gelukkig hebben we de foto's nog.




Hoe luidde de titel ook alweer? Two down, one to go.
Ja, want morgen moeten we nog naar het feest van de peuterspeelzaal van Loïs.
Zucht.
Ik kan niet meer.
En mijn inspiratie is ook op.
Gelukkig kent het peuterfeest geen thema en hebben we het Mega-Mindypak nog.

*Grapje hoor, A en R, het zijn schátjes. En bedankt voor het filmpje!

Reacties

Herma zei…
Het hoofddoekje ís briljant.
Voor een onsterfelijk belachelijke Novy moeten we waarschijnlijk toch echt meer filmmateriaal bestuderen dan beschikbaar in de sneak preview op fb...
Nicoleke zei…
Haha!
Wat een kleurrijk einde van het schooljaar.
En nu gauw naar Facebook!!
sanneke zei…
Ik zag vandaag een groepje diep-donkere vrouwen met hoofddoeken en daartussen een erg wit meisje van een jaar of 20, ook met hoofddoek. Ze keek er bij alsof het haar zelf ook erg verbaasde. Deed Bo beter.

Populaire posts van deze blog

Nog 33 dagen tot Hawaii/Hawaï

Ik vrees dat ik u de komende maand dood ga gooien met geleuter over Hawaii. Nog even en u denkt: mens, ben je nou nog niet weg? Het spijt me. Maar aangezien ik ter plaatse nogal verstoken zal zijn van wifi, heeft u straks lekker drie weken rust. (Ik weet het trouwens wel, hoor. Dat in het Nederlands Hawaii eigenlijk zo moet worden geschreven: Hawaï. Niet met dubbel i, maar met één i, met stipjes. Vind ik ook eigenlijk mooier. Maar om een wat duistere reden heb ik op een bepaald moment gekozen voor de Amerikaanse schrijfwijze en nu hou ik daar maar zo'n beetje aan vast. Als u het erg vervelend vindt, dan mag u best  telkens als u Hawaii leest, dit in gedachten vervangen door Hawaï.) Maar wat ik dus wou zeggen: op de gangbare wereldkaart lijkt Hawaii al best heel spannend en ver weg enzo, maar gisteren stuitte ik op een wereldkaart waarbij de globe op een andere manier is losgeknipt, oftewel de zogenaamde Pacific-centered wereldkaart: Oeh. Das écht wel midden in de zee....

Het leven is een gedoetje and then you die

Ik denk de laatste tijd aan niemand zoveel als aan wijlen onze Dichter des Vaderlands  René Gude . Dat komt omdat ik het leven momenteel weer eens nógal een gedoetje vind. Ik heb het woord overigens niet van René Gude geleerd, ik gebruik het al heel lang, maar tegenwoordig moet ik daarbij dus altijd aan hem denken; hij heeft het woord bestaansrecht en verdieping gegeven. Het zou bijna tragisch kunnen zijn, als het niet zo fantastisch was! Ik bedoel: dat een filosoof, iemand de een groot deel van zijn leven heeft gewijd aan het bestuderen van de grote vragen des levens, uiteindelijk herinnerd gaat worden als de filosoof die zei dat 'het leven een gedoetje is'. Geniaal. Want dat is het namelijk gewoon! Uitgekleed en ontdaan van alle ‘bedoeling’ en opsmuk is het leven niet meer dan een gedoetje. Je zou zelfs rustig kunnen zeggen: een gedoe. Maar dat doen we niet, als we beschaafde mensen zijn, we zeggen: gedoetje. Niet om het te bagatellisere...

Stuk

Ik blogde voor het laatst op 17 juni : de dag voor ik 45 werd. Nog een dag eerder was mijn leven ingestort, maar ik was nog in de ontkenning. Dus ik schreef maar gewoon een stukje, over de publieke waan van de dag. Het was de laatste stuiptrekking, voorlopig. Want mijn leven was ingestort, en al snel was daar geen ontkennen meer aan. Mijn man, mijn echtgenoot, de vader van mijn kinderen, was vertrokken. Weggegaan en niet teruggekomen. (Het verwarrende was dat hij intussen op zijn beurt beweerde dat ik hem het huis uit had gezet. Wat me geen goed teken leek; als je het daarover al niet eens bent, dan kon het nog wel eens een zware dobber worden.) Nou moet ik toegeven dat ik inderdaad de woorden ‘ik wil je niet meer zien’ had uitgesproken, maar dat leek me eerlijk gezegd geen reden waarom hij de volgende dag niet op de stoep had kunnen staan met een bos rozen en excuses. (De woorden ‘ik wil je niet meer zien,’ zegt men doorgaans niet zomaar, immers.) M...