Nou kijk.
Ik had dus een verhaal ingestuurd naar de Opium verhalenwedstrijd, met als hoofdprijs een publicatie in de avrobode en twee kaartjes voor het boekenbal.
En, ik zal het maar eerlijk zeggen, toen sloeg ik een beetje door.
En eigenlijk is dat uw schuld. Dat steekt mij maar veren in mijn reet over mijn schrijfstijl, ik was toch bijna gaan denken dat er een groot schrijver in mij school. Kuch.
Nja.
Niet dat ik nou zozeer dacht dat ik zou winnen hoor, maar ik vond mijn verhaal toch heus goed genoeg om bij de beste tien te eindigen en bij Cornald Maas aan tafel plaats te nemen, aanstaande dinsdag.
Dus maakte ik me een beetje druk. Over wat ik dan áán moest voornamelijk. En over wie er op de kinderen moest passen.
Kopzorgen, mensen.
En allemaal nergens voor nodig natuurlijk. Want gisteren kwam het verlossende woord: 'Helaas, uw verhaal zit niet bij de beste tien inzendingen.'
(Hetgeen, geloof het of niet, meer opluchting dan teleurstelling inhield mijnerzijds, want sinds ik eergisteren bij de kapper was zit mijn haar héél stom en bovendien heb ik een enorme pukkel op mijn kin. Geen televisiedebuutmaterial at all.)
Eenmaal teruggekeerd op aarde kreeg ik vervolgens een openbaring.
Ik durf het wel een teken te noemen.
Of een vingerwijzing Gods, zo u wilt.
Ik kreeg een mailtje van de Flair.
Of ze mijn weblog mochten vermelden in een item over bloggende moeders.
Nah.
En toen wist ik het dus ineens weer. Ja! Mijn ware bestemming lígt helegaar niet in de literatuur, maar gewoon hier!
Hier, op mijn arme verwaarloosde weblog.
Bloggen moet ik!
Om straks al mijn nieuwe flairlezer-lezertjes een warm welkom te geven.
Reacties
en hoera in de Flair, ik ga h'm kopen en wat is het Boekenbal zonder Harry Mulisch, zeg nou zelf ...
-x-
You go girl!
Je bent trouwens al de tweede die ik 'hoor' over die betreffende schrijfwedstrijd. Toevallig.
Tegen de tijd dat je haar gegroeid is en die pukkel verdwenen ben je vast wél boekenbalmaterial.
Maar goed, jij hebt de Flair als trootstprijs, ik ineens een onstuitbare motivatie om nu toch echt, echt, wat af te vallen. Wat zouden die andere 1800 hebben?
Kijk an!
hee, wacht es, en jij zei: 'dunno' op mijn vraag hoe ze aan je kwamen!
Ja, zo'n schrijfwedstrijd.
Ik kan dat dus niet.
Of ik denk dat niet te kunnen.
Of ik ben er te lui voor, dat kan ook.
Nou, inderdaad, goddánk! Jij met je te korte pony op het Boekenbal.
Het idéé...
Jeej! de Flair!
Ik stond trouwens al eens eerder in de Flair. Bedenk ik ineens.
En dat tóch voor elkaar gekregen, nog voor mijn veertigste!
Ja maar ja maar.
Ik kan alleen maar heel luchtig of vreselijk dramatisch schrijven.
Er zit niks tussen.
Ik stond nog nooit in de Flair.
Bedenk ik me ineens.
Piemel, piemel, spleet.
Dank u.
Ga gerust verder.
Great job, enzo.
@ Novy, blog er op los, lezers heb je al, dus geen ramsjgevaar voor jou!
Proficiat bloggende mama :)
En die @frank, kan hij niet ook in de Flair? Misschien dat ik dan ook nog eens een tijdschrift koop. Of zelfs lees.