Doorgaan naar hoofdcontent

Je wordt bekazerd waar je bij staat

Het leven is, in mijn geval, op te vatten als één lange anti-naïviteitstraining.
Inmiddels ben ik al heel wat illusies armer (wellicht bereik ik ooit het stadium van achterdocht, misschien – je weet het nooit – zelfs dat van paranoïa) maar nog dagelijks vallen mij de schellen van de ogen.

Eergisteren aten we wraps. (Of fajita’s. Enchilladas. Empanada’s. Tortilla’s. Ik weet het verschil nooit tussen al die Mexicaanse dingen. Alleen taco’s kan ik onderscheiden.)
Wraps eten we altijd als ik even écht niet meer weet ‘wat we nú weer moeten eten’. Of als ik even écht geen zin heb om te koken. Het is namelijk reuze makkelijk: je flikkert wat gehakt in een pan samen met de kruidenmix uit het pakje, en verder pleur je gewoon wat schaaltjes op tafel, met sla en tomaatjes en kidneybonen en mais en guacamole en geraspte kaas en die ingrediënten rol je dan zo’n beetje naar eigen inzicht in de bijgeleverde pannekoeken, nadat die 20 seconden in de magnetron zijn geweest. Succes verzekerd. Kinderen blij, jij blij, en die E621 neem je een keertje voor lief.
Tot hier het intro.

Toen ik ’s morgens in de supermarkt mijn hand uitstak om een zakje geraspte kaas te pakken, hoorde ik een stem achter me, die de volgende verontrustende woorden sprak: ‘Weet je eigenlijk wel dat dat helemaal geen kaas is?’
Ik keek om, het was een collega-moeder, die blijkbaar net als ik direct van het schoolplein naar de Jumbo was gefietst.
Huh? Wat? Geen kaas, hoezo? Dit is toch gewoon geraspte kaas? Het ziet er uit als geraspte kaas, bovendien staat het erop, kijk maar: ge-rasp-te k-aas, waarom zou dit geen geraspte kaas zijn? Ik was lichtelijk van mijn apropos en keek daarbij vermoedelijk niet al te nozel.
Samen lazen we de achterkant.
Aardappelzetmeel. Plantaardige olie. Kleur en smaakstoffen.
Ze had verdorie gelijk. Het moet toch niet gekker worden, mensen! Geraspte kaas uit een zakje, DAT IS HELEMAAL GEEN GERASPTE KAAS!
Het is aardappelzetmeel. Aardappelzetmeel-friemeltjes met kaassmaak.
WTF?
Ik bedoel. Als je er al niet op kunt vertrouwen dat geraspte kaas gewoon geraspte kaas is, wat zegt dat dan over de rest? Is Pim Fortuyn vermoord door het CDA? Waren we ooit op de maan? Hee: is de maan soms ook van aardappelzetmeel? Nou? Nou?

Puur om een daad te stellen kocht ik het dus niet. Tsk, ik ging zelf wel raspen!
Wat me na een dik half uur zwoegen een hoeveelheid had opgeleverd waarmee ik een gemiddeld theekopje kon vullen.
Nja.
Het was leuk voor een keer, zal ik maar zeggen.
En gelukkig ben ik niet al te principieel.
Maar ik blijf het ontluisterend vinden.
Aardappelzetmeel-friemeltjes.

Reacties

remko zei…
tja....
toen wij in onze biologische en anti koemelk fase zaten gingen we de geitenkaas van de supermarkt boycotten.....daar zit ook allerlei raars in.....
en zo kan ik nog een lijstje maken....
uiteindelijk overdenk ik die lijst regelmatig als ik dronken bij de febo sta...
ik las net dat het ook analoge kaas wordt genoemd....
http://www.intermediair.nl/artikel//65774/consument-eet-nepkaas-en-waterkip.html
sanneke zei…
Ik ga NU kijken wat er op de ingredientenlijst van de geraspte kaas in mijn koelkast staat.
(En hé, wat toevallig, allebei een kaas-logje vandaag.)
Oh, hier is het: melk, zout, antiklontermiddel (maiszetmeel), zuursel, stremsel, conserveermiddel (E251), kleurstof (annato). Tja.
Door zei…
OMG, ik gebruik dus zo'n beetje elke dag zo'n zakje door mijn gerechtjes... (en neeeee, dat zijn niet elke dag Mexicaanse dingen). Oops.... ik ga nu op de verpakking (C1000) kijken. Maar hoe zit het dan met de termen belegen, jong en oud belegen. OF kan dat ook bij aardappelzetmeel??

Leuk geschreven trouwens!
Mireille zei…
O ja…
en dat is niet het enige hoor.
Om iets sneller te zijn met
o.a het zelf raspen van kaas
hebben we een magimix gekocht.
Echt een aanrader hoor,
reuze rap en je hoeft
nooit geen rommel meer te eten!
Anoniem zei…
hoezo? geen kaas? *tottert nu van haar roze wolkje*
janke zei…
WTF? Ik ben nog steeds compleet ontstemd over vers vruchtvlees in sappen wat bietenpulp bleek te zijn. Deze kan ik er nog niet bij hebben, maar ik vrees dat je het goed verpest hebt voor me.
LEHTI zei…
Ga naar de markt en koop een koe. Nou ja, da's misschien wat overdreven. Maar als je er kaas koopt, kun je die er gratis laten raspen. En Loïs krijgt er een stukje akoestische kaas kado. Pittig geschreven, kun je zo de boer mee op ;-)
Cyriel zei…
Ik rasp altijd. Maar dat is meer omdat ik dat leuk vind: kun je tussendoor kaas snoepen...
Cyriel zei…
En eigenlijk slaat die reactie hier nergens op, want daar gaat je stuk helemaal niet over. Maar goed, ik hou me daar ook niet zo mee bezig. Waarschijnlijk eet ik veel wat niet is wat het lijkt, daar ga ik mij niet druk om maken.
Nicoleke zei…
Oh?

Oh nou.
Ik rasp één keer in de heel veel tijd zelf een heel kaasje uit Italië. Dat geraspte stop ik dan in porties in de diepvries en als ik t nodig heb strooi ik het bevroren over mn eten.

En dat raspen doe ik overigens met een machine. Dus. Luie ik.

Maar die zakjes frummels koop ik ook gewoon hoor. T smaakt toch naar kaas vind ik. :)
Astrid zei…
Pardon. PARDON.
Damn, geen zakje in huis om het te controleren.

Waar zijn onze zekerheden nog in deze tijden? Is een Twix nog wel een twix? Is appelsap niet stiekem een dubieuze vloeistof met appelsapsmaak. Is mijn boterham misschien vervaardigd van kalkoenseparatorvlees.

Overigens denk ik wel dat ik vanavond tortilla's ga eten nu. Goed promotiepraatje!
Manon zei…
Oh? Goh.
Ik rasp altijd zelf parmezaanse kaas die ik dan invries. Maar of die blokken kaas dan ook wel echte kaas zijn of gewoon blokken aardappelzetmeel? Tss. Ik zal volgende keer eens kijken.

Goed idee trouwens, vanavond eten we wraps. Want voor de groentenquiche die ik voor vandaag op het menu had staan, heb ik zeker weten geen tijd...
Boris zei…
Check de uitzending van Keuringsdienst van Waarde: http://www.keuringsdienst.nl/page/8741/nl
Saralien zei…
O, ik ben geschokt. Vast een van de redenen waarom ik nooit de ingredientenlijstjes op de spullen in de supermarkt lees. Dan koop ik nooit meer wat.

Wel lekker trouwens, tortilla's. Ook al zijn we belegd met aardappelzetmeel.
Nicolet zei…
ik ging gelijk even kijken, maar bij mij staat bij de ingredienten op de lijst van het zakje kaas gelukkig gewoon kaas. (oja ik weet er moeten puntjes op de e, maar ik dommerd die ik ben weet niet hoe dat moet op mijn lappie)
Toet zei…
Ik werd ook nieuwsgierig, maar heus, geraspte kaas in zakje is hier gewoon van kaas. Pfieuw. Ik rasp meestal ook zelf. Wegens ehm, kostenbesparend en milieu enzo. Maar koop toch ook regelmatig zo'n zakje. Echt wel.
Arg? En ik maar geraspte kaas eten in de zin van "vet is beter dan koolhydraten"....

*zucht*

Nee geintje....ik wist het wel maar ik blijf me er zo bizar over verbazen???
Anoniem zei…
Beetje laat gezien de tijd-van-schrijven van je log, maar dat er aardappelzetmeel in geraspte kaas-zakjes zit viel mij ook op. Terstond gezocht op het Internet en wat blijkt; er mag max. 2% van het goedje worden toegevoegd omdat de kaasraspjes anders aan elkaar gaan plakken. Duidelijk :)
Nanning

Populaire posts van deze blog

Nog 33 dagen tot Hawaii/Hawaï

Ik vrees dat ik u de komende maand dood ga gooien met geleuter over Hawaii. Nog even en u denkt: mens, ben je nou nog niet weg? Het spijt me. Maar aangezien ik ter plaatse nogal verstoken zal zijn van wifi, heeft u straks lekker drie weken rust. (Ik weet het trouwens wel, hoor. Dat in het Nederlands Hawaii eigenlijk zo moet worden geschreven: Hawaï. Niet met dubbel i, maar met één i, met stipjes. Vind ik ook eigenlijk mooier. Maar om een wat duistere reden heb ik op een bepaald moment gekozen voor de Amerikaanse schrijfwijze en nu hou ik daar maar zo'n beetje aan vast. Als u het erg vervelend vindt, dan mag u best  telkens als u Hawaii leest, dit in gedachten vervangen door Hawaï.) Maar wat ik dus wou zeggen: op de gangbare wereldkaart lijkt Hawaii al best heel spannend en ver weg enzo, maar gisteren stuitte ik op een wereldkaart waarbij de globe op een andere manier is losgeknipt, oftewel de zogenaamde Pacific-centered wereldkaart: Oeh. Das écht wel midden in de zee....

Stuk

Ik blogde voor het laatst op 17 juni : de dag voor ik 45 werd. Nog een dag eerder was mijn leven ingestort, maar ik was nog in de ontkenning. Dus ik schreef maar gewoon een stukje, over de publieke waan van de dag. Het was de laatste stuiptrekking, voorlopig. Want mijn leven was ingestort, en al snel was daar geen ontkennen meer aan. Mijn man, mijn echtgenoot, de vader van mijn kinderen, was vertrokken. Weggegaan en niet teruggekomen. (Het verwarrende was dat hij intussen op zijn beurt beweerde dat ik hem het huis uit had gezet. Wat me geen goed teken leek; als je het daarover al niet eens bent, dan kon het nog wel eens een zware dobber worden.) Nou moet ik toegeven dat ik inderdaad de woorden ‘ik wil je niet meer zien’ had uitgesproken, maar dat leek me eerlijk gezegd geen reden waarom hij de volgende dag niet op de stoep had kunnen staan met een bos rozen en excuses. (De woorden ‘ik wil je niet meer zien,’ zegt men doorgaans niet zomaar, immers.) M...

Het leven is een gedoetje and then you die

Ik denk de laatste tijd aan niemand zoveel als aan wijlen onze Dichter des Vaderlands  René Gude . Dat komt omdat ik het leven momenteel weer eens nógal een gedoetje vind. Ik heb het woord overigens niet van René Gude geleerd, ik gebruik het al heel lang, maar tegenwoordig moet ik daarbij dus altijd aan hem denken; hij heeft het woord bestaansrecht en verdieping gegeven. Het zou bijna tragisch kunnen zijn, als het niet zo fantastisch was! Ik bedoel: dat een filosoof, iemand de een groot deel van zijn leven heeft gewijd aan het bestuderen van de grote vragen des levens, uiteindelijk herinnerd gaat worden als de filosoof die zei dat 'het leven een gedoetje is'. Geniaal. Want dat is het namelijk gewoon! Uitgekleed en ontdaan van alle ‘bedoeling’ en opsmuk is het leven niet meer dan een gedoetje. Je zou zelfs rustig kunnen zeggen: een gedoe. Maar dat doen we niet, als we beschaafde mensen zijn, we zeggen: gedoetje. Niet om het te bagatellisere...