Doorgaan naar hoofdcontent

Je varkens op happy pigs zijn dood, Bo

Mijn kind van nogmaarnetnegen is nogal handig met media-apparatuur, zoals daar zijn computers, iPods, telefoons etc, alsmede met de sociale toepassingen ervan.

- Soms is dat irritant.
Als ik wel eens wat voor me uit prevel, bijvoorbeeld: 'hoe kan ik dat fotootje nou even snel verkleinen om... ' en zij dan zegt: 'Oh, dat moet je zo doen. Kijk, klikkedieklikkedieklik'. Súperirritant vind ik dat. Echt heul-heul-heul-heul irritant. Want ik ben tenslotte haar moeder en niet mijn moeder, die tien jaar geleden al heeft leren e-mailen maar het nog steeds niet durft omdat ze bang is dat ze niet meer weet hoe het ook alweer moest.

- Soms is het cool.
Een paar maanden geleden kreeg ik op klaarheldere schooldag een notificatie in mijn mailbox dat Bo een krabbel voor me had achtergelaten op hyves. Nou hyve ik natuurlijk niet - dat is echt zo 2006 - maar ik ben stiekem nog steeds in het bezit van een soort slapend account, om van binnenuit de hyve-activiteiten van mijn kinderen te kunnen controleren. (Een onzinnige gedachte, maar toe maar.)



(Waarop ik haar dus terugkrabbelde met de betreffende link, en zij vervolgens op het interactieve schoolbord haar filmpje kon laten zien. Ik vond dit dus echt zo inventief!)

- Soms is het grappig.
Als ik bijvoorbeeld ineens een email krijg (alle hyveverkeer gaat hier via mijn mailaccount) met het bericht 'Bo, al je varkens zijn dood' moet ik daar heel hard om lachen.




- Maar soms, soms is het gewoon fantastisch.
Vandaag zat ik te werken en luisterde intussen zo'n beetje mijn iTunesbibliotheek af, toen ik ineens zomaar het volgende (geluids- (ik heb er zelf een filmpje van gemaakt omdat ik anders niet wist hoe ik het kon laten horen hier))fragment voor mijn kiezen kreeg:


Huh?? Had Bo dit opgenomen? Waarmee? Met de dicteerunit van mijn telefoon ofzo? En hoe komt het dan in mijn iTunes terecht? Geen idee, ik weet alleen dat het op 6 juni was, vorig jaar.

Het maakt ook niet uit; ik heb het, dankzij mijn computer-nerd van een dochter.

Reacties

Daan zei…
Argh zo herkenbaar, zelfs Wolf is reuzehandig op mijn iphone. Toen ik het ding net had, zag ik van hem dat je foto's ook kunt bladeren door over het scherm te vegen, ipv met het pijltje ;-)

Het filmpje kan ik niet kijken, staat op uitnodiging.
Toet zei…
How cute! :-)
Ri zei…
Wat leuk!

Doet me denken aan al die cassettebandjes die mijn broer, zus en ik vroeger vol zongen/hoorspeelden/lachten.
sanneke zei…
Wat een prachtzusjes. Slimme Bo met d'r dooie varkens. En dan dat zusje van haar... wat kon ze al goed praten met net 2 jaar. Neeltje is fan.
sanneke zei…
@ ri oooh... die heb ik ook nog. :)
Nicolet zei…
ik ben benieuwd hoe dat straks gaat als die van mij wat groter is. Wnat die weet nu al precies wat je moet doen met de muis (nog geen 2,5). Wel goed voor je kids dat ze er zo vertrouwd mee zijn, maar voor moeders inderdaad wel slikken ja als je kind dan even snel zo en zo doet
Daan zei…
Jeehaa zo lief!
Edje zei…
Wat schattig!!
Wel zielig dat alle varkens dood zijn.
Anoniem zei…
Ahhhh, geweldig!!!

En die varkens; sinds Angry birds in mijn leven is, haat ik varkens. Kill the pigs is mijn nieuwe motto.

(of mag ik dat niet zeggen in het openbaar!?)

Liefs Muts Moon
Jolanda zei…
Ge-wel-dig! Wat onwijs knap! Zie dat onze dochter van 4 nog niet doen over 5 jaar.. maar wie weet..
Anoniem zei…
Wat een ontzettend lief fragmentje.
Jouw kids ;) ;) klinken helemaal niet Greunings.

AagjeVinex
Jacq zei…
Weet je me het meest ontroerde? Nou ja, alles natuurlijk. Maar toch het meest hoe Bo gaandeweg haar stem en toon aanpast aan de leeftijd van haar zusje. En hoe verwondering over en bewondering voor dat kleine wurm zich mengt in haar 'yeah' op het eind. Topzus, die Bo. En topzusje, die Loïs.
Herma zei…
Ach! Ge-wéldig!
Ik vrees ook voor die tijd.
Daarom hebben wij uit voorzorg alleen gadgets en phones uit het dinosauriertijdperk.
Smsjes beitel ik uit een kleitablet.
Door zei…
Super! Ik heb zo'n nerd van een zoon. Maar bij jongens is dat toch wat gebruikelijker volgens mij of maak ik nu een seksistische opmerking?
Anoniem zei…
en met een IT-papa zal het hier ook wel interessant worden dan ;-)
Nicoleke zei…
Wat lief!!!
En ja, zet die trots maar opzij, want dit is natuurlijk heel cool van Bo.
Nicole zei…
Ik maak ook dankbaar gebruik van de superieure computerkennis van mijn kinderen!
Manon zei…
Hoe cool is dat?

Bo rules!!
Cisca zei…
Wat kan ze al goed zingen! Daar kan Kobus nog wat van leren!
Alhoewel die dan wel weer heel goed in het Engels kan zingen. :)
NOVY zei…
@Cisca: en dan te bedenken dat het al bijna 8 maanden geleden is. :)

Populaire posts van deze blog

Nog 33 dagen tot Hawaii/Hawaï

Ik vrees dat ik u de komende maand dood ga gooien met geleuter over Hawaii. Nog even en u denkt: mens, ben je nou nog niet weg? Het spijt me. Maar aangezien ik ter plaatse nogal verstoken zal zijn van wifi, heeft u straks lekker drie weken rust. (Ik weet het trouwens wel, hoor. Dat in het Nederlands Hawaii eigenlijk zo moet worden geschreven: Hawaï. Niet met dubbel i, maar met één i, met stipjes. Vind ik ook eigenlijk mooier. Maar om een wat duistere reden heb ik op een bepaald moment gekozen voor de Amerikaanse schrijfwijze en nu hou ik daar maar zo'n beetje aan vast. Als u het erg vervelend vindt, dan mag u best  telkens als u Hawaii leest, dit in gedachten vervangen door Hawaï.) Maar wat ik dus wou zeggen: op de gangbare wereldkaart lijkt Hawaii al best heel spannend en ver weg enzo, maar gisteren stuitte ik op een wereldkaart waarbij de globe op een andere manier is losgeknipt, oftewel de zogenaamde Pacific-centered wereldkaart: Oeh. Das écht wel midden in de zee....

Het leven is een gedoetje and then you die

Ik denk de laatste tijd aan niemand zoveel als aan wijlen onze Dichter des Vaderlands  René Gude . Dat komt omdat ik het leven momenteel weer eens nógal een gedoetje vind. Ik heb het woord overigens niet van René Gude geleerd, ik gebruik het al heel lang, maar tegenwoordig moet ik daarbij dus altijd aan hem denken; hij heeft het woord bestaansrecht en verdieping gegeven. Het zou bijna tragisch kunnen zijn, als het niet zo fantastisch was! Ik bedoel: dat een filosoof, iemand de een groot deel van zijn leven heeft gewijd aan het bestuderen van de grote vragen des levens, uiteindelijk herinnerd gaat worden als de filosoof die zei dat 'het leven een gedoetje is'. Geniaal. Want dat is het namelijk gewoon! Uitgekleed en ontdaan van alle ‘bedoeling’ en opsmuk is het leven niet meer dan een gedoetje. Je zou zelfs rustig kunnen zeggen: een gedoe. Maar dat doen we niet, als we beschaafde mensen zijn, we zeggen: gedoetje. Niet om het te bagatellisere...

Stuk

Ik blogde voor het laatst op 17 juni : de dag voor ik 45 werd. Nog een dag eerder was mijn leven ingestort, maar ik was nog in de ontkenning. Dus ik schreef maar gewoon een stukje, over de publieke waan van de dag. Het was de laatste stuiptrekking, voorlopig. Want mijn leven was ingestort, en al snel was daar geen ontkennen meer aan. Mijn man, mijn echtgenoot, de vader van mijn kinderen, was vertrokken. Weggegaan en niet teruggekomen. (Het verwarrende was dat hij intussen op zijn beurt beweerde dat ik hem het huis uit had gezet. Wat me geen goed teken leek; als je het daarover al niet eens bent, dan kon het nog wel eens een zware dobber worden.) Nou moet ik toegeven dat ik inderdaad de woorden ‘ik wil je niet meer zien’ had uitgesproken, maar dat leek me eerlijk gezegd geen reden waarom hij de volgende dag niet op de stoep had kunnen staan met een bos rozen en excuses. (De woorden ‘ik wil je niet meer zien,’ zegt men doorgaans niet zomaar, immers.) M...