Doorgaan naar hoofdcontent

Op de valreep (2)

Heeft u me gemist? Ik u wel. Ik moet zelfs bekennen dat ik last heb van enige afkickverschijnselen; de laatse dagen dringen zich voortdurend onderwerpen aan me op waarmee ik u nodig moet vermaken/vermoeien/informeren. Waar ik dus gek van word, want ik heb echt geen tijd. Echt. Geen tijd.
Ik ben nogal hard aan het werk. (Boekje redigeren. Encyclopedietje. Haha. Op 5 januari moet ik klaar zijn. Om het d-woord even te vermijden. Ik las pas ergens namelijk dat iemand vond dat mensen die regelmatig roepen ‘ik heb een deadline’, nogal sneue mensen zijn. Omdat ze daarmee willen aangeven hoe hip and happening en on the go ze zijn enzo. En nou durf ik het niet meer te zeggen.)
De hele kerstvakantie is dus nogal langs me heengegaan. Ik vegeteerde zo’n beetje in een strak schema van elke dag zoveel pagina’s en één dingetje ‘leuks-met-gezin’ (wat vijf keer neerkwam op het kijken van een Harry Potterfilm met Bo, Merlijn en Henk (tijdens middagslaapje van Loïs), een keer naar een theatervoorstelling met z’n allen en een keer op verjaardagsvisite.)

Verder?
Serious request: gemist (op enkele foto's na).
Kerst zelf: zo’n beetje langs me heengegaan (hoewel het wel érg leuk in de sauna was. Ik kan dat iedereen aanraden: met Kerst naar de sauna. Waarom zou je staan stressen in de keuken en je druk maken over de tafelschikking en die ladder in je panty als je ook in je dampende blootje buiten in de sneeuw glühwein kan drinken? )
Sneeuw/ijs/gladheid/etc: gemist.

En nou is het morgen ineens oudjaar. Ggg.
Morgenavond om 12 uur is mijn oudste dochter jarig en ik heb het nauwelijks in de smiezen.


Maar goed, ik dacht ik sluit het jaar eens af met wat fragmentjes.

Allereerst met datgene waar ik dit jaar het hardst om heb moeten lachen.
(Hoewel dat technisch gesproken misschien niet helemaal klopt; het hardst zal ik waarschijnlijk gelachen hebben om een van mijn eigen grapjes.)





En met deze man, van wie ik dit jaar een beetje ben gaan houden, sinds hij voor mijn dochter zong op Vlieland.
'I plan to be forgotten when I’m gone..'
Zo mooi.





Oja, ik heb ook nog een goed voornemen.
Ik neem me voor om in 2011 te pas en te onpas het woord ‘verbluffend’ te gaan gebruiken.


Fijne jaarwisseling!

Reacties

sanneke zei…
Ja, ik had je gemist. En heb zin in een verbluffend leuke date de 8ste. Als je daar tijd voor hebt tenminste...
NOVY zei…
@Sanneke: ik heb! En er verbluffend veel zin in ook!
sanneke zei…
Nou zeg! Verbluffend! En ik ook! Verbluffend veel zin er in!
Nicoleke zei…
Ik moet me aansluiten bij die verbluffende Sanneke... ik heb zin in de 8e!!
Nicolet zei…
fijne jaarwisseling! Ik heb je pas net ontdekt. (dat krijg je als ruim een week ziek op de bank ligt, dan ga je bij je favo logsters eens kijken wie zij allemaal linken). Maar ik blijf in 2011 zeker langskomen. Je schrijft leuk (heb je archief al zo'n beetje uit geloof ik). tot volgend jaar
NOVY zei…
@Nicoleke: yay!
@Nicolet: Welkom! Haha, mijn hele archief uit, je bent gek :).
Lijkt me melig. Alvast een verbluffend 2011 gewenst dan. Met verbluffend veel leuke dingen, verbluffend aardige mensen en een verbluffend leuk gezin.

Ik kan het ook :-)

groet Inge
Anoniem zei…
Gelukkig Nieuwjaar xxx
Dat is het beste goede voornemen dat ik tot nu toe heb gehoord!

Gelukkig nieuwjaar meid, dat 2011 maar een schitterend jaar mag worden!
Oh nee: een verbluffend nieuwjaar!
Door zei…
Goed gedaan zo'n sauna met kerst! Ga ik volgend jaar ook maar eens doen.Verbluffend goed idee!
Alvast veel plezier de 8e!!
En een fijne verjaardag voor dochter! Hoera!
Gwennie zei…
Ik wens je dan een verbluffend rijk 2011 toe!!
Manon zei…
Wel balen dat ik de 8e eindelijk weer eens in Groningen ben en dat jij dan net in Utrecht zit!
inge zei…
verbluffend logje ; )
filmpjes ga ik zo kijken en luisteren, moet zo eerst de kleine man halen hiero!!!
inge zei…
ok, ik ken paulien alleen van dat boekje wat ik niet eens uitgelezen heb #taaliszegmaar dus mss mis ik daar wat, maar die gast kan wel fijn zingen zeg =)

Populaire posts van deze blog

Nog 33 dagen tot Hawaii/Hawaï

Ik vrees dat ik u de komende maand dood ga gooien met geleuter over Hawaii. Nog even en u denkt: mens, ben je nou nog niet weg? Het spijt me. Maar aangezien ik ter plaatse nogal verstoken zal zijn van wifi, heeft u straks lekker drie weken rust. (Ik weet het trouwens wel, hoor. Dat in het Nederlands Hawaii eigenlijk zo moet worden geschreven: Hawaï. Niet met dubbel i, maar met één i, met stipjes. Vind ik ook eigenlijk mooier. Maar om een wat duistere reden heb ik op een bepaald moment gekozen voor de Amerikaanse schrijfwijze en nu hou ik daar maar zo'n beetje aan vast. Als u het erg vervelend vindt, dan mag u best  telkens als u Hawaii leest, dit in gedachten vervangen door Hawaï.) Maar wat ik dus wou zeggen: op de gangbare wereldkaart lijkt Hawaii al best heel spannend en ver weg enzo, maar gisteren stuitte ik op een wereldkaart waarbij de globe op een andere manier is losgeknipt, oftewel de zogenaamde Pacific-centered wereldkaart: Oeh. Das écht wel midden in de zee....

Stuk

Ik blogde voor het laatst op 17 juni : de dag voor ik 45 werd. Nog een dag eerder was mijn leven ingestort, maar ik was nog in de ontkenning. Dus ik schreef maar gewoon een stukje, over de publieke waan van de dag. Het was de laatste stuiptrekking, voorlopig. Want mijn leven was ingestort, en al snel was daar geen ontkennen meer aan. Mijn man, mijn echtgenoot, de vader van mijn kinderen, was vertrokken. Weggegaan en niet teruggekomen. (Het verwarrende was dat hij intussen op zijn beurt beweerde dat ik hem het huis uit had gezet. Wat me geen goed teken leek; als je het daarover al niet eens bent, dan kon het nog wel eens een zware dobber worden.) Nou moet ik toegeven dat ik inderdaad de woorden ‘ik wil je niet meer zien’ had uitgesproken, maar dat leek me eerlijk gezegd geen reden waarom hij de volgende dag niet op de stoep had kunnen staan met een bos rozen en excuses. (De woorden ‘ik wil je niet meer zien,’ zegt men doorgaans niet zomaar, immers.) M...

Het leven is een gedoetje and then you die

Ik denk de laatste tijd aan niemand zoveel als aan wijlen onze Dichter des Vaderlands  René Gude . Dat komt omdat ik het leven momenteel weer eens nógal een gedoetje vind. Ik heb het woord overigens niet van René Gude geleerd, ik gebruik het al heel lang, maar tegenwoordig moet ik daarbij dus altijd aan hem denken; hij heeft het woord bestaansrecht en verdieping gegeven. Het zou bijna tragisch kunnen zijn, als het niet zo fantastisch was! Ik bedoel: dat een filosoof, iemand de een groot deel van zijn leven heeft gewijd aan het bestuderen van de grote vragen des levens, uiteindelijk herinnerd gaat worden als de filosoof die zei dat 'het leven een gedoetje is'. Geniaal. Want dat is het namelijk gewoon! Uitgekleed en ontdaan van alle ‘bedoeling’ en opsmuk is het leven niet meer dan een gedoetje. Je zou zelfs rustig kunnen zeggen: een gedoe. Maar dat doen we niet, als we beschaafde mensen zijn, we zeggen: gedoetje. Niet om het te bagatellisere...