Vandaag, maar dan veertien jaar geleden, gaven Henk en ik elkaar het ja-woord. Of, om precies te zijn, het oui-woord, want we deden het in Frankrijk.25 mei 1996: een prachtige dag, die veel minder lang geleden lijkt dan veertien jaar. Ja, time flies when you’re having fun hè.
(Een cliché dat omgekeerd overigens ook opgaat; ik las vanmorgen in de tv-gids dat 1996 tevens het jaar is waarin Nederland kennismaakte met Jan(tje) Smit en, zeg nou zelf, dat lijkt dan juist weer veel lánger geleden dan veertien jaar.)
Goed.
Mijn man. Mon marie. Draagt. Vandaag. Zijn trouwring. Niet.
Want die moest af, zeiden ze. In het ziekenhuis. Alwaar ik hem zojuist achterliet om geopereerd te worden aan een soort van gecompliceerde liesbreuk.
Ja.
Goed.
De eerlijkheid gebied mij te zeggen dat wij nooit zo heel erg stilstaan bij onze trouwdag. Sterker nog, ik geloof dat het twee of drie keer is gebeurd dat we het jubileum in kwestie niet allebei spontaan vergaten. Maar vandaag, vandaag is bijzonder. Vandaag gaat de annalen in.
Mijn man. Mon marie. Draagt. Vandaag. Zijn trouwring. Niet.
Want die moest af, zeiden ze. In het ziekenhuis. Alwaar ik hem zojuist achterliet om geopereerd te worden aan een soort van gecompliceerde liesbreuk.
Ja.
In principe niets ernstigs hoor, maar wel nogal eh... klote.
Fijn hè schat, zo’n bloggende echtgenote.
Dat iedereen het meteen even weet.
Goed.
Hier liet ik het voorlopig maar bij.
Dat iedereen het meteen even weet.
Goed.
Hier liet ik het voorlopig maar bij.
Ik hou u op de hoogte.
Reacties
later alleen in het weekend maar het irriteerde hem altijd zo´n domme trouwring, niks voor hem zo´n ring om je vinger.
Laatst zei hij al, zullen we ze samen (mijn is ook niet echt mijn smaakt meer heb het een beetje gehad met dat goud..) inleven en dan een hele mooie voor jou laten maken? of voor jou een ring en mij een ketting en dat straks elkaar weer geven als we in december 12,5 jaar getrouwd zijn??
Tja, ik vindt hem wel lelijk maar het blijft toch mijn trouwring...
In ieder geval van harte gefeliciteerd en beterschap voor Henk!
muts Manja
Hopelijk is de operatie goed gegaan, wens Henk maar beterschap en natuurlijk gefeliciteerd allebei!
En beter een liesbreuk dan een echtbreuk.
Ik zeg ook maar wat.
En voeg even 'keer' toe na 'twee of drie'.
Van harte alletwee....enne...nee we hoeven de "'oorlogswond"niet te zien......je bent zo open...ik denk ik zeg het even :D!!!
groetjes
Lynda
Kut voor m.
Of dus klote.
En gefeliciteerd met jullie huwelijksjubileum. Mijn man (ik moet er toch nog wel een beetje aan wennen) draagt nu juist wel zijn trouwring. Zeer tot zijn eigen verrassing trouwens. ;-)
Beterschap Henk!
En gefeliciteerd allebei!
Gefeliciteerd in ieder geval.
Maarruh, ik heb niet eens een trouwring. En ik hoefde niks te zeggen. Daar doen ze in Iran niet aan.
Gewoon 14 keer je handtekening.
maarruh: jij bent dus gewoon getrouwd in Frankrijk. WOW!!!!