Het gebeurt dikwijls dat ik in de supermarkt, tijdens het doen van de wekelijkse grote boodschappen (je zou bijna denken dat het verband houdt met de benaming van betreffende bezigheid) naar de WC moet.
En ik vraag me af: zouden er nou meer mensen zijn die dit hebben?
Je leest er eigenlijk nooit iets over.
(Maar dat zegt niks. Ik had bijvoorbeeld ook nooit gelezen dat je na een bevalling wekenlang met maandverband ter grote van de zaterdagkrant in je onderbroek moet rondlopen. Terwijl dat toch echt zo is. Er zijn kennelijk nog steeds dingen waar mensen niet graag over praten, maar dat betekent niet dat ze er niet zijn. Sterker nog: volgens mij kun je het zo gek niet verzinnen of er is wel iemand op de wereld die het herkent.Daarom durf ik dit logje ook te schrijven. )
Toen ik een kind was had ik het altijd al in de bibliotheek. Als ik met mijn hoofd schuin - teneinde de titels op de kaften te kunnen lezen - langs de boekenkasten schuifelde, dan moest ik steevast poepen. Ja. Is raar hè.
En ik vraag me af: zouden er nou meer mensen zijn die dit hebben?
Je leest er eigenlijk nooit iets over.
(Maar dat zegt niks. Ik had bijvoorbeeld ook nooit gelezen dat je na een bevalling wekenlang met maandverband ter grote van de zaterdagkrant in je onderbroek moet rondlopen. Terwijl dat toch echt zo is. Er zijn kennelijk nog steeds dingen waar mensen niet graag over praten, maar dat betekent niet dat ze er niet zijn. Sterker nog: volgens mij kun je het zo gek niet verzinnen of er is wel iemand op de wereld die het herkent.
Toen ik een kind was had ik het altijd al in de bibliotheek. Als ik met mijn hoofd schuin - teneinde de titels op de kaften te kunnen lezen - langs de boekenkasten schuifelde, dan moest ik steevast poepen. Ja. Is raar hè.
Het is het ‘besluiteloos drentelen’ dat op mijn darmen werkt, blijkbaar.
Gelukkig stonden er in de bibliotheek overal van die krukjes. Daar ging ik dan op zitten - dat hielp – en ik kon mijn zoektocht naar zes leuke boeken zonder problemen vervolgen.
Maar ja: ik kan moeilijk bij de kassa van de Jumbo gaan vragen of ze misschien wat krukjes willen plaatsen in de gangpaden, opdat ik en mijn eventuele lotgenoten ontspannen kunnen gaan zitten twijfelen tussen spaghetti, spirali of penne en niet meer met samengeknepen billen bij depindakaas toetjes, de ontbijtgranen of het vriesvak hoeven te staan stressen. Nouja, wat niet kan. Maar ik doe het niet.
Voor er zich overigens bepaalde taferelen voor uw geestesoog gaan afspelen: ik heb een stevige vertrouwensrelatie met mijn kringspier, dus het loopt altijd goed af. Haha, moet ineens denken aan een vriendin die ooit ten tijde van hoge nood (dat was trouwens ook in een winkel, zie je wel) in paniek naar mij siste: ‘hij geeft al kopjes...!’
Zo erg is het gelukkigmeestal niet. Maar irritant, dat wel.
Maar ja: ik kan moeilijk bij de kassa van de Jumbo gaan vragen of ze misschien wat krukjes willen plaatsen in de gangpaden, opdat ik en mijn eventuele lotgenoten ontspannen kunnen gaan zitten twijfelen tussen spaghetti, spirali of penne en niet meer met samengeknepen billen bij de
Voor er zich overigens bepaalde taferelen voor uw geestesoog gaan afspelen: ik heb een stevige vertrouwensrelatie met mijn kringspier, dus het loopt altijd goed af. Haha, moet ineens denken aan een vriendin die ooit ten tijde van hoge nood (dat was trouwens ook in een winkel, zie je wel) in paniek naar mij siste: ‘hij geeft al kopjes...!’
Zo erg is het gelukkig
Reacties
Ik moet steevast als ik bij mijn ouders ben. Altijd.
Maar erger: ik moet steevast als ik op mijn werk zit en ik Ro aan de telefoon krijg.
Gelukkig is er in beide gevallen altijd een toilet in de buurt.
Ik moest echt keihard lachen bij het kopjes geven; geweldig!
:-)
@Natasja: Ja. Hier is ook wel een toilet, maar die zit helemaal in de ondergrondse parkeergarage. Dus daar begin ik niet aan. Ik kan moeilijk mijn boodschappenkarretje laten staan (met kind erin, haha) en even een kwartiertje weggaan.
@Evelyn: ik toen ook :).
Maar het is erger, het is Ro als in Roland. Als in mijn vriend / partner, hoe je het ook noemen wilt.
Gek dat ik daarvan moet of niet ? Of misscjhien omdat het als thuis klinkt / voelt en ik dan ontspan ofzo ... :-).
Maar nu heb ik dé oplossing:
Voordat ik naar de supermarkt ga, ga ik áltijd even naar de wc!!!
Goed he?!
niets zo irritant als onderweg zijn en moeten poepen!
Ik mag altijd graag onder het telefoneren even toiletteren. en dan zooo heeel zachtjes dat de andere kant het niet hoort. Maar steevast als ik mijn zus aan de telefoon heb, schreeuwt ze opeens door de telefoon; zit je weer op de plee!!!???
Liefs Muts Moniek
Overigens: ik had het vroeger ook dat ik naar het toilet moest en dan nog snel een boek uit ging zoeken. Misschien heeft het daarmee te maken. Boeken associëren met toilet.
Al verklaart het je supermarktervaring niet.
En ik weiger hier natuurlijk over mijn stoelgang te praten.
Want ik ben een schoon meisje.
En ik poep niet.
Ik gooi altijd heel netjes
en discreet mijn stoma leeg.
Hoera voor visueel ingesteld zijn.
@Caroline: zie je? Herkenbaar!
@Anita: Ja joh? Hier ook? Kzal het eens vragen...
@Pien: Precies!
@Moniek: 'hij hangt al met de kop uut 't venster!' hahahaha, zo grappig. En ja, bellen op de plee, dat ken ik.
@Meyser:Ja, ja en nee.
@Susy: in de supermarkt?
@Ri: hoera voor visueel ingestelde lezers!
herken het totaal niet eigenlijk, maar erg gelachen!
dat van dat maandverband na de bevalling, herken ik uiteraard (na 3 kinderen) wel ook inderdaad belachelijk dat je daar nooit iemand over hoort tot het zover is..
manja
Pfff, ik ga dat nog missen, als we ooit terug gaan verhuizen.
geen beter darmmassage te bedenekn dan 'supermarkten' of 'bibben'... ;)