Doorgaan naar hoofdcontent

Gelukkig nieuwjaar, Bo!



Reacties

Herma zei…
ach, wat een prachtige foto's!
(en jullie ook een gelukkig nieuwjaar gewenst!)
Daan zei…
Proficiat! en een geweldig 2010!
Wat een prachtmeid!
Astrid zei…
GEFELICITEERD MET BO!! En gefeliciteerd BO!
En wat een mooie foto's. Maar dat kan ook niet anders met zo'n prachtige dochter!
Manon zei…
Mooi overzicht! (goed idee :-)! )

Gefeliciteerd Bo-tje, dat we nog maar lang van je mogen genieten!
Sjaantje zei…
Mooie foto's van je dochter !! En gefeliciteerd met haar verjaardag !!
Susy zei…
Gelukkig nieuwjaar!
En gefeliciteerd voor mooie Bo!
Martine zei…
Gefeliciteerd! Ik ben 'nieuw' hier, maar ik begrijp dat je dochter op nieuwjaarsdag jarig is? Prachtig! Mooie dag gewenst samen.
Ri zei…
Prachtige dochter levert natuurlijk van die prachtige plaatjes op. Van harte!
Toet zei…
Mooi!

Gefeliciteerd!!
Sandra zei…
Van harte gefeliciteerd met je dochter!
Mooie foto's!
sanneke zei…
Gefeliciteerd, Bo! Nisse kwam er net achter dat ie je naam kan schrijven! :)

Prachtige fotoserie.
Vita zei…
Dag mooi meisje! Een heel fijn nieuw levensjaar gewenst!
Door zei…
Gefeliciteerd!! Mooi meisje is Bo!
Jools zei…
Prachtige foto's....En gefeliciteerd!!!!!
NOVY zei…
Namens Bo dank voor de felicitaties! (en de complimenten...)
@Sanneke: Ha, die Nisse. Bo kon ook al heel vroeg Bo schrijven. Ik vind het nog steeds een briljante naam!:)
NOVY zei…
Trouwens, op de tweede foto, die met het cijfertje 1, is Bo net zo oud/jong als Loïs nu is. Anderhalf en een beetje. En ik vind de gelijkenis (op de haarkleur na) echt sprekend! Bo lijkt daar meer op Loïs, dan op zichzelf. Vind ik.
Frank zei…
Gefeliciteerd.
Stuur me iets van
die taart op. Ja?
NOVY zei…
@Frank: geinig idee wel. Maar helaas: is op.
quirk zei…
Jezus wat een prachtige foto's! Gefeliciteerd met die mooie Bo!
Cisca zei…
Wow, wat een superfoto's zeg. Heel erg gefeliciteerd en een goed 2010 natuurlijk!
Mrs. T. zei…
Wat leuk die foto's. Alsnog van harte en voor 2010 een prachtig jaar.

Populaire posts van deze blog

Nog 33 dagen tot Hawaii/Hawaï

Ik vrees dat ik u de komende maand dood ga gooien met geleuter over Hawaii. Nog even en u denkt: mens, ben je nou nog niet weg? Het spijt me. Maar aangezien ik ter plaatse nogal verstoken zal zijn van wifi, heeft u straks lekker drie weken rust. (Ik weet het trouwens wel, hoor. Dat in het Nederlands Hawaii eigenlijk zo moet worden geschreven: Hawaï. Niet met dubbel i, maar met één i, met stipjes. Vind ik ook eigenlijk mooier. Maar om een wat duistere reden heb ik op een bepaald moment gekozen voor de Amerikaanse schrijfwijze en nu hou ik daar maar zo'n beetje aan vast. Als u het erg vervelend vindt, dan mag u best  telkens als u Hawaii leest, dit in gedachten vervangen door Hawaï.) Maar wat ik dus wou zeggen: op de gangbare wereldkaart lijkt Hawaii al best heel spannend en ver weg enzo, maar gisteren stuitte ik op een wereldkaart waarbij de globe op een andere manier is losgeknipt, oftewel de zogenaamde Pacific-centered wereldkaart: Oeh. Das écht wel midden in de zee....

Stuk

Ik blogde voor het laatst op 17 juni : de dag voor ik 45 werd. Nog een dag eerder was mijn leven ingestort, maar ik was nog in de ontkenning. Dus ik schreef maar gewoon een stukje, over de publieke waan van de dag. Het was de laatste stuiptrekking, voorlopig. Want mijn leven was ingestort, en al snel was daar geen ontkennen meer aan. Mijn man, mijn echtgenoot, de vader van mijn kinderen, was vertrokken. Weggegaan en niet teruggekomen. (Het verwarrende was dat hij intussen op zijn beurt beweerde dat ik hem het huis uit had gezet. Wat me geen goed teken leek; als je het daarover al niet eens bent, dan kon het nog wel eens een zware dobber worden.) Nou moet ik toegeven dat ik inderdaad de woorden ‘ik wil je niet meer zien’ had uitgesproken, maar dat leek me eerlijk gezegd geen reden waarom hij de volgende dag niet op de stoep had kunnen staan met een bos rozen en excuses. (De woorden ‘ik wil je niet meer zien,’ zegt men doorgaans niet zomaar, immers.) M...

Het leven is een gedoetje and then you die

Ik denk de laatste tijd aan niemand zoveel als aan wijlen onze Dichter des Vaderlands  René Gude . Dat komt omdat ik het leven momenteel weer eens nógal een gedoetje vind. Ik heb het woord overigens niet van René Gude geleerd, ik gebruik het al heel lang, maar tegenwoordig moet ik daarbij dus altijd aan hem denken; hij heeft het woord bestaansrecht en verdieping gegeven. Het zou bijna tragisch kunnen zijn, als het niet zo fantastisch was! Ik bedoel: dat een filosoof, iemand de een groot deel van zijn leven heeft gewijd aan het bestuderen van de grote vragen des levens, uiteindelijk herinnerd gaat worden als de filosoof die zei dat 'het leven een gedoetje is'. Geniaal. Want dat is het namelijk gewoon! Uitgekleed en ontdaan van alle ‘bedoeling’ en opsmuk is het leven niet meer dan een gedoetje. Je zou zelfs rustig kunnen zeggen: een gedoe. Maar dat doen we niet, als we beschaafde mensen zijn, we zeggen: gedoetje. Niet om het te bagatellisere...