Wij hebben een tomtom. Sinds kort. Cadeau gekregen, toen we overstapten naar een andere energieleverancier.
Hij doet het echt goed hoor, brengt me altijd precies naar waar ik wezen moet (ik heb me de laatste weken naar nogal veel vage plekken moeten begeven) en ook de vrouwenstem ligt best aangenaam in het gehoor.
Het probleem is alleen dat ik steeds vergeet te luisteren. Dan ben ik diep in gedachten verzonken, en denk ineens: hee... zei ze nou net iets? Dat ik zometeen naar links moet ofzo?
(Dit is de schuld van de kinderen, die me zo geweldig getraind hebben in het negeren van wat er tegen me gezegd wordt – altijd onbelangrijke dingen: mama waar zijn mijn slippers, mama mag ik een ijsje, mama mag ik in mijn bikini naar school want Isa (buurmeisje, red.) mag dat ook, Bo heeft me geknepen mama, mama de keuken staat in brand.)
"Kunt u dat laatste alstublieft nog eens herhalen," roep ik vele malen vertwijfeld richting het schermpje aan mijn voorruit - dat strikt genomen niet eens een echte tomtom is maar een of ander B-merk-, maar altijd zonder resultaat. Want dat doet ze dus niet, iets herhalen als ik daarom vraag. En logisch ook: het zou wat zijn als je een gesprek kon voeren met de stem van het navigatiesysteem. (‘O, gut, nou zitten we zo gezellig te kletsen, vergeet ik helemaal te zeggen dat je 3 kilometer geleden de snelweg had moeten verlaten.’) Je zou slechts verder van je pad raken.
Maar er zou een knopje moeten zijn. Een ‘herhaal laatste aanwijzing’- knopje. Daar zou ik enorm mee geholpen zijn.
Even nog wat anders - waar ik telkens opnieuw heel erg om moet lachen, is de volgende zin, die regelmatig in allerlei varianten door de stem wordt gebezigd : ‘Na 700 meter, rechtdoor rijden.’
Ojee, denk ik dan altijd, als ik nou maar weet wanneer ik daar ben.
Nouja, tomtom-humor.
Sorry.
Hij doet het echt goed hoor, brengt me altijd precies naar waar ik wezen moet (ik heb me de laatste weken naar nogal veel vage plekken moeten begeven) en ook de vrouwenstem ligt best aangenaam in het gehoor.
Het probleem is alleen dat ik steeds vergeet te luisteren. Dan ben ik diep in gedachten verzonken, en denk ineens: hee... zei ze nou net iets? Dat ik zometeen naar links moet ofzo?
(Dit is de schuld van de kinderen, die me zo geweldig getraind hebben in het negeren van wat er tegen me gezegd wordt – altijd onbelangrijke dingen: mama waar zijn mijn slippers, mama mag ik een ijsje, mama mag ik in mijn bikini naar school want Isa (buurmeisje, red.) mag dat ook, Bo heeft me geknepen mama, mama de keuken staat in brand.)
"Kunt u dat laatste alstublieft nog eens herhalen," roep ik vele malen vertwijfeld richting het schermpje aan mijn voorruit - dat strikt genomen niet eens een echte tomtom is maar een of ander B-merk-, maar altijd zonder resultaat. Want dat doet ze dus niet, iets herhalen als ik daarom vraag. En logisch ook: het zou wat zijn als je een gesprek kon voeren met de stem van het navigatiesysteem. (‘O, gut, nou zitten we zo gezellig te kletsen, vergeet ik helemaal te zeggen dat je 3 kilometer geleden de snelweg had moeten verlaten.’) Je zou slechts verder van je pad raken.
Maar er zou een knopje moeten zijn. Een ‘herhaal laatste aanwijzing’- knopje. Daar zou ik enorm mee geholpen zijn.
Even nog wat anders - waar ik telkens opnieuw heel erg om moet lachen, is de volgende zin, die regelmatig in allerlei varianten door de stem wordt gebezigd : ‘Na 700 meter, rechtdoor rijden.’
Ojee, denk ik dan altijd, als ik nou maar weet wanneer ik daar ben.
Nouja, tomtom-humor.
Sorry.
Reacties
'Harder! Harder! Harder!', kreunt ze dan.
Hm. Ja.
Dat is dan Susyhumor.
(lees: plat.)
En hoppa, daar vliegt mijn bram-bram door de auto. Stom ding.
Heb een foto voor je, maar ontdek net dat ik die hier niet kan linken. Damn. Ik twit 'm, oké!
heeft zo'n knopje... ;)
(repeat)
@Gewebkijk: Werkelijk? I want it, I want it!
Bram-bram? Anky? (Van Grunsven?) Annie? Geven jullie die stemmen zelf namen of heten ze zo?
Die herhalingen elke keer.
:-)
Wij hebben laatst twintig rondjes gereden in Adam omdat alles daar eenrichtingsverkeer is en Sandra wist even niet meer hoe en wat.
Héél fijn voor de relatie kan ik je zeggen...
Die van flikkert op essentiële momenten met zuignap en al van de voorruit. Ook heul handig.
Die van ons zet een vlaggetje op het punt waar de volgende koersverandering moet plaatsvinden en hij telt de afstand af. Dan zegt ze: over 800 meter links af. En dan zie je in het scherm de afstand van 800, naar 700 naar 600 etc gaan, en in het kaart scherm zie je ook een "close up" van de verkeerssituatie.
Alleen heeft ze het soms mis. Dan denkt ze dat je op de parallel rijbaan zit en zit ze te miepen dat je links moet blijven terwijl er rechts helemaal niks aan de hand is.
zij doet streng tegen me, en wil altijd het laatste woord hebben.
maar ze maakt best veel fouten...
(regelmatig vloek ik haar dan ook helemaal stijf)
maar volgens mij houdt ze van me, en ik van haar.
Maar verder is het me helemaal duidelijk: 'die van mij' is echt te goedkoop. Hoewel..ik heb haar nog niet op een fout kunnen betrappen (het niet op de hoogte zijn van wegomleggingen niet meegerekend).
En de repeatknop van Henk weet je vast wel te vinden!
Hahahaha, wat een humor!
Liefs Muts Moniek
Vinden Anne en Merel hilarisch! Overigens heeft ze ook een knopje waarmee je de aanwijzing kunt herhalen. Ook heel grappig. Vooral als je het tachtig keer indrukt. Je kinderen bescheuren het dan zowat.
Eigenlijk een leuke aanvulling op je leven, zo'n 'liefje'.
De tomtom heeft mij al eens in de narigheid gebracht....
Op een nieuwe weg, dus dacht ze dat ik in de weilanden reed, de muts.
En maar tegen me gillen dat ik om moest draaien. Ik werd er nerveus van.