Doorgaan naar hoofdcontent

De score van moederdag (mijn achtste)

Dit is wat ik in mijn bed vond toen ik wakker werd:




Dit is wat er terecht kwam van de poging een moederdag-groepsfoto te maken:


met dank aan buurman Martin, voor de t-shirts


En dit is wat mij materieel ten deel viel:


- Lucky Fonz III van Henk en Loïs
- gedicht-in-hart van Merlijn
- dromenvanger van Bo
- presse-papier van Merlijn
- beautybox van Dr. Hauschka en Bo




(En dan te bedenken dat wij helemaal niet aan moederdag doen.)
Labels:

Reacties

Manon zei…
Wauw, wat een geweldige t-shirts! Doe mij ook zo'n buurman.

Hier ook flink verwend. Ik hoef de komende tijd niets meer zelf te doen!
10 mei 2009 om 10:50
Neeltje zei…
Gewéldig die shirts!
Ik zou ze er de hele zomer in laten lopen, als je op vakantie gaat.
10 mei 2009 om 11:30
Daan zei…
Wat goed die shirts!

en fijn kado-en pakket!

Lucky Fonz is the man!
10 mei 2009 om 14:32
Toaske zei…
Wat goed zeg die shirts. Hier hebben de meiden er een in de papa-variant!
Super zeg, zulke cadeaus terwijl je niet eens aan moederdag doet. Het cadeautje dat je in bed vond was natuurlijk het allermooist!
10 mei 2009 om 17:24
Nicoleke zei…
Ziet er allemaal prima uit dacht ik zo!
10 mei 2009 om 19:00
Herma zei…
Lucky you met die lucky fonz!
10 mei 2009 om 19:47
Door zei…
Geniaal, die shirtjes!!
10 mei 2009 om 22:18
Cisca zei…
Ik wil ook zo'n t-shirt. Alleen dan moet het zeggen: Dat zeg ik Cisca. En dan in kleine lettertjes eronder: Cisca heeft altijd gelijk.
11 mei 2009 om 01:37
Een reactie posten

Populaire posts van deze blog

Nog 33 dagen tot Hawaii/Hawaï

Ik vrees dat ik u de komende maand dood ga gooien met geleuter over Hawaii. Nog even en u denkt: mens, ben je nou nog niet weg? Het spijt me. Maar aangezien ik ter plaatse nogal verstoken zal zijn van wifi, heeft u straks lekker drie weken rust. (Ik weet het trouwens wel, hoor. Dat in het Nederlands Hawaii eigenlijk zo moet worden geschreven: Hawaï. Niet met dubbel i, maar met één i, met stipjes. Vind ik ook eigenlijk mooier. Maar om een wat duistere reden heb ik op een bepaald moment gekozen voor de Amerikaanse schrijfwijze en nu hou ik daar maar zo'n beetje aan vast. Als u het erg vervelend vindt, dan mag u best  telkens als u Hawaii leest, dit in gedachten vervangen door Hawaï.) Maar wat ik dus wou zeggen: op de gangbare wereldkaart lijkt Hawaii al best heel spannend en ver weg enzo, maar gisteren stuitte ik op een wereldkaart waarbij de globe op een andere manier is losgeknipt, oftewel de zogenaamde Pacific-centered wereldkaart: Oeh. Das écht wel midden in de zee....
12 reacties
Meer lezen

Stuk

Ik blogde voor het laatst op 17 juni : de dag voor ik 45 werd. Nog een dag eerder was mijn leven ingestort, maar ik was nog in de ontkenning. Dus ik schreef maar gewoon een stukje, over de publieke waan van de dag. Het was de laatste stuiptrekking, voorlopig. Want mijn leven was ingestort, en al snel was daar geen ontkennen meer aan. Mijn man, mijn echtgenoot, de vader van mijn kinderen, was vertrokken. Weggegaan en niet teruggekomen. (Het verwarrende was dat hij intussen op zijn beurt beweerde dat ik hem het huis uit had gezet. Wat me geen goed teken leek; als je het daarover al niet eens bent, dan kon het nog wel eens een zware dobber worden.) Nou moet ik toegeven dat ik inderdaad de woorden ‘ik wil je niet meer zien’ had uitgesproken, maar dat leek me eerlijk gezegd geen reden waarom hij de volgende dag niet op de stoep had kunnen staan met een bos rozen en excuses. (De woorden ‘ik wil je niet meer zien,’ zegt men doorgaans niet zomaar, immers.) M...
28 reacties
Meer lezen

Het leven is een gedoetje and then you die

Ik denk de laatste tijd aan niemand zoveel als aan wijlen onze Dichter des Vaderlands  René Gude . Dat komt omdat ik het leven momenteel weer eens nógal een gedoetje vind. Ik heb het woord overigens niet van René Gude geleerd, ik gebruik het al heel lang, maar tegenwoordig moet ik daarbij dus altijd aan hem denken; hij heeft het woord bestaansrecht en verdieping gegeven. Het zou bijna tragisch kunnen zijn, als het niet zo fantastisch was! Ik bedoel: dat een filosoof, iemand de een groot deel van zijn leven heeft gewijd aan het bestuderen van de grote vragen des levens, uiteindelijk herinnerd gaat worden als de filosoof die zei dat 'het leven een gedoetje is'. Geniaal. Want dat is het namelijk gewoon! Uitgekleed en ontdaan van alle ‘bedoeling’ en opsmuk is het leven niet meer dan een gedoetje. Je zou zelfs rustig kunnen zeggen: een gedoe. Maar dat doen we niet, als we beschaafde mensen zijn, we zeggen: gedoetje. Niet om het te bagatellisere...
2 reacties
Meer lezen