Toen ik vanmorgen de supermarkt uitstapte kwam er een nogal verwilderd type op me af.
"Jij!" riep hij met schorre stem, zijn priemende vinger angstvallig dicht bij mijn gezicht. "Het homohuwelijk, dat ben jij!"
"Het homohuwelijk? Ben ik?" herhaalde ik enigszins verschrikt, me afvragend of hij dit eventueel als compliment bedoeld had kunnen hebben.
"Ja! Het homohuwelijk! Een wáárdeloos, wáárdelóós homohuwelijk!"
Ah, zo.
Nouja, er zijn ergere dingen om voor uitgemaakt te worden, nietwaar?
"Jij!" riep hij met schorre stem, zijn priemende vinger angstvallig dicht bij mijn gezicht. "Het homohuwelijk, dat ben jij!"
"Het homohuwelijk? Ben ik?" herhaalde ik enigszins verschrikt, me afvragend of hij dit eventueel als compliment bedoeld had kunnen hebben.
"Ja! Het homohuwelijk! Een wáárdeloos, wáárdelóós homohuwelijk!"
Ah, zo.
Nouja, er zijn ergere dingen om voor uitgemaakt te worden, nietwaar?
Reacties
En met deze informatie kom je de dag dan wel weer door... als verwondering je hobby is.
Wonderlijke mensen met wonderlijke gedachtenkronkels ;-)
Snapt die man zichzelf eigenlijk wel?!
Liefs Moniek
Het homohuwelijk, dat ben jij! Lijkt me duidelijk toch...